Απρίλιος 2016

Πέρα από την Αφρική: Ιός Ζίκα

Συνδυασμός περιβαλλοντικών και δημογραφικών παραγόντων συντελεί στην εμφάνιση επιδημιών από νέους ιούς ή από ιούς που ήταν για μεγάλο διάστημα περιορισμένοι σε μερικές μόνο ενδημικές περιοχές. Ακολουθώντας την επιδημία από τον ιό Chikungunya, ο ιός Ζίκα αποτελεί το πλέον πρόσφατο παράδειγμα ιού που ενώ ήταν γνωστός από παλιά (πρώτη απομόνωση το 1947 στο δάσος Ζίκα στην Ουγκάντα), έγινε η αιτία μεγάλων επιδημιών, αρχικά (2007) στη Μικρονησία, κατόπιν (2013) στη Γαλλική Πολυνησία, και από το 2015 στη Βραζιλία και άλλες χώρες της Ν.Αμερικής. Πρόκειται για έναν φλαβοϊό που μεταδίδεται στον άνθρωπο κυρίως με νύγμα μολυσμένων κουνουπιών Aedes και προκαλεί ήπια νόσο χαρακτηριζόμενη από εξάνθημα, πυρετό, αρθραλγίες και επιπεφυκίτιδα. Ωστόσο, η κατάσταση κρίθηκε ιδιαίτερα σοβαρή όταν αναφέρθηκε η πιθανή συσχέτιση του ιού με μικροκεφαλία και άλλες νευρολογικές διαταραχές σε νεογέννητα από μητέρες που είχαν προσβληθεί από τον ιό Ζίκα κατά τη διάρκεια της κύησης, ώστε η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας θεώρησε την επιδημία ως Παγκόσμια Απειλή για τη Δημόσια Υγεία (1.2.2016). Το γεγονός ότι στη Ν. Αμερική ενδημούν, επίσης, οι ιοί του Δάγκειου πυρετού και του ιού Chikungunya, που προκαλούν παρόμοια συμπτώματα, δυσκολεύει την κλινική διάγνωση, ενώ οι συχνά παρατηρούμενες διασταυρούμενες ορολογικές αντιδράσεις με άλλους φλαβοιϊούς, όπως οι ιοί του Δυτικού Νείλου, του Κίτρινου πυρετού και του Δάγκειου πυρετού, περιπλέκει την εργαστηριακή διάγνωση. Για να προληφθεί τοπική διασπορά του ιού από εισαγόμενο κρούσμα, απαιτείται επιτήρηση στις περιοχές όπου υπάρχουν κουνούπια Aedes και λήψη μέτρων καταπολέμησης του πληθυσμού των κουνουπιών, σε συνδυασμό με αυξημένα μέτρα ατομικής προστασίας από τα κουνούπια.

Άννα Παπά, Καθηγήτρια Μικροβιολογίας ΑΠΘ, Υπεύθυνη του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Αρμποϊών


Περιεχόμενα:

Το ενημερωτικό δελτίο σε μορφή pdf.