Οκτώβριος 2015

Το τοπίο αλλάζει για την Ηπατίτιδα C

Ο ιός της ηπατίτιδας C προσβάλλει περίπου 130-170 εκατομμύρια ανθρώπους παγκόσμια και ευθύνεται για 350000-500000 θανάτους κάθε χρόνο. Η HCV λοίμωξη είναι ιδιαίτερα ευμετάβλητη και διακυμαίνεται από τις ελάχιστες ιστολογικές μεταβολές σε εκτεταμένη ίνωση και κίρρωση με ή χωρίς την παρουσία του ηπατοκυτταρικού καρκίνου.

Εντούτοις, τα πράγματα κινούνται πολύ γρήγορα στον τομέα της θεραπείας του HCV. Έτσι, σκοπός της θεραπείας, σήμερα είναι να επιτευχθεί η ίαση της HCV λοίμωξης, έτσι ώστε να αποτραπούν όχι μόνο οι ηπατικές επιπλοκές, αλλά και οι κλινικά σημαντικές εξωηπατικές εκδηλώσεις της ΗCV λοίμωξης.

Έτσι, όλοι οι ασθενείς που δεν είχαν λάβει θεραπεία και οι ασθενείς υπό θεραπεία με αντιρροπούμενη ή μη αντιρροπούμενη κίρρωση χρόνια ηπατική νόσο, θα πρέπει να ενταχθούν σε θεραπεία.

Η θεραπεία θα πρέπει να έχει προτεραιότητα σε ασθενείς με προχωρημένη ίνωση (F3 to F4), συμπεριλαμβανόμενης της μη αντιρροπούμενης κίρρωσης. Η θεραπεία θα πρέπει, επίσης να έχει προτεραιότητα σε άτομα τα οποία κινδυνεύουν να μεταφέρουν τον ΗCV, συμπεριλαμβανομένων των ενεργών χρηστών ενέσιμων ναρκωτικών, των ανδρών, οι οποίοι κάνουν sex με άνδρες και γυναίκες, οι οποίες θέλουν να μείνουν έγκυες. H θεραπεία, επίσης, δικαιολογείται σε ασθενείς με μέτρια ίνωση (F2) και σε ασθενείς με ή χωρίς ήπια νόσο (FΟ-F1). Η θεραπεία ενδείκνυται, επίσης, σε ασθενείς οι οποίοι είναι σε αναμονή για μεταμόσχευση.

H θεραπεία δε συνιστάται σε ασθενείς με χαμηλό προσδόκιμο ζωής, λόγω συνυπαρχόντων συνοδών νοσημάτων.

Τελικά, στο φάσμα αυτό, τα χαρακτηριστικά, τα οποία αφορούν την επιλογή θεραπείας, συμπεριλαμβάνουν: τον HCV γονότυπο, τη βαρύτητα της ηπατικής νόσου, τα συνοδά νοσήματα, το φαρμακοκινητικό προφίλ, την αλληλεπίδραση των φαρμάκων και την προηγούμενη εμπειρία στη θεραπεία.

Μαρία Ραπτοπούλου-Γιγή, Ομότιμη Καθηγήτρια, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο


Περιεχόμενα:

Το ενημερωτικό δελτίο σε μορφή pdf.