Απρίλιος 2015

Η πρόληψη της Ιλαράς είναι εθνικός στόχος

Η Ιλαρά είναι ιογενής λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος, που προκαλείται από τον παραμυξοϊό του γένους morbillivirus και μεταδίδεται με εξαιρετική ταχύτητα μέσω σταγονιδίων. Η κλινική εικόνα περιλαμβάνει πυρετό, βήχα, καταρροή, επιπεφυκίτιδα, καθώς και κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα.

Νεότερες μοριακές μέθοδοι (π.χ. PCR), πέρα του ελέγχου αντισωμάτων ή των κυτταροκαλλιεργειών, συνέβαλαν στην τεκμηρίωση περιστατικών νόσησης από ιλαρά.

Οι επιπλοκές της ιλαράς κυμαίνονται από σχετικά ήπιες, όπως διάρροια, έως πιο σημαντικές ή δυνητικά θανατηφόρες, όπως πνευμονία, και εγκεφαλίτιδα. Σε αναπτυγμένα κράτη η θνητότητα είναι 0,3%, ενώ σε υπανάπτυκτες χώρες αλλά και σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς προσεγγίζει αντίστοιχα το 30%.

Η ιλαρά αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα νοσήματος, του οποίου η παιδιατρική θνησιμότητα προλαμβάνεται με τον εμβολιασμό, αφού η εφαρμογή του εμβολίου ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 συνέβαλε στη δραματική μείωση, αλλά όχι στην εξάλειψη των περιστατικών της.

Τα τελευταία χρόνια υπήρξαν επιδημίες σε πολλά κράτη όπως Ιαπωνία, βόρειο Βιετνάμ, ΗΠΑ, Ουαλία, Ισραήλ και Φιλιππίνες. Από στοιχεία του ECDC για 30 ευρωπαϊκά κράτη, το έτος 2014 δηλώθηκαν 3616 περιστατικά ιλαράς, από τα οποία ποσοστό 58,6% αφορούσε περιστατικά στη Γαλλία και στην Ισπανία. Οι αριθμοί για τις δύο αυτές χώρες το 2013 και 2012 ήταν 10537 και 11316 αντίστοιχα. Από τα περιστατικά που ήταν γνωστό το εμβολιαστικό τους ιστορικό, το 83% ήταν ανεμβολίαστοι ασθενείς. Τους πρώτους τρείς μήνες του 2015 έχουν ήδη καταγραφεί 443 περιστατικά στις ΗΠΑ και 750 αντίστοιχα στην Ευρώπη.

Τα παραπάνω δεδομένα επιβάλλουν εκ νέου μία εκστρατεία για τον πλήρη εμβολιασμό έναντι της ιλαράς, με σκοπό την πρόληψη των εξάρσεων και της περαιτέρω εξάπλωσής της.

Συρογιαννόπουλος Γεώργιος
Καθηγητής  Παιδιατρικής Ιατρικού Τμήματος Πανεπιστημίου Θεσσαλίας


Περιεχόμενα:

Το ενημερωτικό δελτίο σε μορφή pdf.