Νοέμβριος 2014

Λεπτόσπειρα και λεπτοσπείρωση

Το σύστημα μετάδοσης της Leptospira είναι πολύπλοκο και εν δυνάμει μεταβλητό, διότι πέρα από μια σειρά 14 παθογόνων γενετικών ειδών, υποδιαιρείται σε ολοένα αυξανόμενο αριθμό ορότυπων (>300), η κατανομή των οποίων μεταβάλλεται στο χρόνο και στον τόπο, από ξενιστή σε ξενιστή και από οικοσύστημα σε οικοσύστημα.
Οι ξενιστές, (τρωκτικά και άλλα άγρια μικρά θηλαστικά και οικόσιτα ζώα), που αποβάλλουν με τα ούρα τους τις παθογόνες λεπτόσπειρες στο περιβάλλον, (επιφανειακά ύδατα και υγρά εδάφη), είναι τα κύρια υπόδοχα που συντηρούν τα βακτήρια στη φύση (κύριοι ή συντηρητές ξενιστές). Τα υπόδοχα αυτά είναι χρόνιοι ασυμπτωματικοί φορείς της νόσου.
Στον άνθρωπο η νόσος μεταδίδεται από τον κύριο υπόδοχο-ξενιστή με άμεση επαφή ή έμμεσα μετά από έκθεση στα μολυσμένα νερά ή χώματα. Οι λεπτόσπειρες διεισδύουν στον οργανισμό του ανθρώπου μέσω εκδορών του δέρματος, με άμεση επαφή των βλενογόννων ή με την εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων. Μετά την είσοδό τους εγκαθίστανται στο αίμα και από εκεί μεταφέρονται στα όργανα και στους ιστούς του οργανισμού.
Ο άνθρωπος είναι ευκαιριακός και όχι κύριος ξενιστής της νόσου, αφού δεν αποβάλλει ικανοποιητικές ποσότητες λεπτοσπειρών στη φύση και δεν τις μεταδίδει στον άνθρωπο και γενικά σε όλους τους ευκαιριακούς ξενιστές. Η νόσος είναι συμπτωματική και η κλινική της εικόνα είναι από ήπια μέχρι σοβαρή, με ποσοστό θνητότητας, από 5 μέχρι 15% (νόσος Weil). Η θνητότητα του συνδρόμου της πνευμονικής αιμορραγίας, που συνδέθηκε πρόσφατα με τη λεπτοσπείρωση, είναι πάνω από 50%.
Η επιδημιολογία και τα κλινικά χαρακτηριστικά της λεπτοσπείρωσης συσχετίζονται με την ταξινομική ομάδα των ορότυπων, η ταυτοποίηση των οποίων είναι επίπονη και χρονοβόρα  και για ορισμένους όχι πολύ αξιόπιστη. Διερευνάται η αντικατάστασή της από μοριακές τεχνικές.

Καθηγητής Ιωάννης Τσελέντης


Περιεχόμενα:

Το ενημερωτικό δελτίο σε μορφή pdf.