Νέα από τη διεθνή βιβλιογραφία, Ιούνιος 2016

Holden, J.M., and Avramidis, S. (2015). Near-Death Experiences while Drowning: Dying is not the End of Consciousness. USA, Texas: Eagle Editions, University of North Texas.

 

«Κοιτούσα από ψηλά το ναυαγοσώστη να κάνει τεχνητή αναπνοή σε ένα άψυχο σώμα. Ήταν το δικό μου». «Είδα τη ζωή μου να περνάει μπροστά μου με λεπτομέρειες σαν ταινία». «Ένιωσα γαλήνη και έλλειψη φόβου». «Συνάντησα ένα λαμπερό φως που με ρώτησε τι έχω κάνει στη ζωή μου για την αγάπη και τη μάθηση». Αυτές είναι μερικές από τις συγκλονιστικές μαρτυρίες όσων επιβίωσαν από ένα περιστατικό πνιγμού και περιγράφουν την Επιθανάτια Εμπειρία (ΕΘΕ) τους στο βιβλίο. Οι ΕΘΕ είναι αναμνήσεις ψυχολογικών γεγονότων με μεταφυσικά και μυστικιστικά χαρακτηριστικά. ΕΘΕ έχουν καταγραφεί από τον Πλάτωνα και συμβεί σε αστέρες του Χόλυγουντ όπως η Sharon Stone και η Elizabeth Tailor. Η ραγδαία βελτίωση στις τεχνικές καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης και απινίδωσης έχει ως συνέπεια την επαναφορά στη ζωή ανθρώπων που σε άλλες εποχές ήταν καταδικασμένοι να πεθάνουν. Το 20% όσων επιβιώνουν έχουν μια (συνήθως ευχάριστη) ΕΘΕ, αντιπροσωπεύει εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο. Είναι αντιεπαγγελματικό ο διασώστης να κλείνει τα μάτια απέναντι στο φαινόμενο και οι συγγενείς να τον περνούν για τρελό. Το βιβλίο καταγράφει 22 εικονογραφημένες αληθινές ιστορίες, συνοψίζει γνώση δεκαετιών και εξηγεί το πώς οι ναυαγοσώστες, γιατροί και νοσηλευτές θα αντιμετωπίσουν θύματα πνιγμού, ανακοπής καρδιάς και τους συγγενείς τους. [πηγή].

 

World Health Organization (2016). Fake lifejackets play a role in drowning of refugees. Bulleting of the World Health Organization, 94(6), 411–412.

 

Οι απομιμήσεις ατομικών συσκευών επίπλευσης (lifejackets) έχουν αποτελέσει την αιτία του θανάτου από πνιγμό στους μετανάστες και τους πρόσφυγες που επιχείρησαν να εισέλθουν στην Ελλάδα μέσω της θαλάσσιας οδού. Ένας εθελοντής διασώστης με γνώσεις μηχανικού στο ναυτικό διαπίστωσε ότι, όταν το σωσίβιο στέγνωσε, εξακολουθούσε να είναι αδικαιολόγητα πολύ βαρύ. Το ίδιο απόγευμα, προκειμένου να επιβεβαιώσει τις υποψίες του, κρέμασε πάνω στο σωσίβιο ένα βάρος 10 κιλών και το άφησε στη θάλασσα να επιπλεύσει. Μέσα σε 10 λεπτά είχε βυθιστεί. Νωρίτερα αυτό το σωσίβιο, είχε ξεβραστεί στην περιοχή του Μολύβου Λέσβου, πάνω σε μια νεκρή γυναίκα. Είναι φανερό ότι ακόμα κι αν δεν ήταν η αιτία του θανάτου της, δε συνέβαλε στην προστασία της όταν έπεσε στο νερό. Γνωρίζοντας ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες επιβιβάζονται σε βάρκες υπερβαίνοντας τον ανώτατο αριθμό που μπορεί μια βάρκα να μεταφέρει, η πρακτική αξία ενός σωσιβίου είναι παραπάνω από απαραίτητη για την επιβίωση του ναυαγού. Ο ίδιος διασώστης καταλήγει λέγοντας: «Δεν επρόκειτο για απάτη στην αγορά, αλλά για παρακίνηση και υποβοήθηση δολοφονίας». [πηγή].

Στάθης Αβραμίδης, PhD, Υπάλληλος ΚΕΕΛΠΝΟ, Διευθυντής Αθλητικής Ναυαγοσωστικής, ΕΟΥΔΑ