Νέα από τη διεθνή βιβλιογραφία, Ιανουάριος 2016

Emergence of plasmid-mediated colistin resistance mechanism MCR-1 in animals and human beings in China: a microbiological and molecular biological study

Yi-Yun Liu, Yang Wang, Timothy R Walsh et al Lancet Infect Dis 2016 Volume 16, No. 2, p161–168

Μέχρι τώρα, η ανάπτυξη αντoχής στις πολυμιξίνες αποδίδονταν σε χρωμοσωμικές μεταλλάξεις, και δεν είχε αναφερθεί οριζόντια μεταφορά μέσω γονιδίων. Κατά τη διάρκεια μιας ρουτίνας επιτήρησης μικροβιακής αντοχής σε συμβιωτικά στελέχη Escherichia coli που απομονώθηκαν από τρόφιμα ζωικής παραγωγής στην Κίνα, παρατηρήθηκε μια σημαντική αύξηση της αντοχής στην κολιστίνη. Απομονώθηκε από χοίρο στέλεχος Ε coli, SHP45, ανθεκτικό στην κολιστίνη, από το οποίο μπορεί να μεταφερθεί η αντοχή στο συγκεκριμένο αντιβιοτικό και σε άλλα είδη. Στη μελέτη αυτή αναφέρεται για πρώτη φορά στα εντεροβακτηριακά ανάπτυξη αντοχής στις πολυμιξίνες μέσω πλασμιδίου του MCR-1.

Το γονίδιο MCR-1 σε στελέχη Ε coli, SHP45, τυποποιήθηκε με ειδικές μοριακές τεχνικές. Ο επιπολασμός του γονιδίου MCR-1 διερευνήθηκε σε στελέχη Ε coli και Klebsiella pneumoniae που συλλέχθηκαν από πέντε επαρχίες της Κίνας μεταξύ Απριλίου 2011 και Νοεμβρίου 2014. Η ικανότητα του MCR-1 να μεταδίδει την αντοχή στις πολυμυξίνες μελετήθηκε in vivo σε πειραματικό μοντέλο ποντικού. Η αντοχή στις πολυμιξίνες οφείλεται μεμονωμένα στο πλασμίδιο MCR-1. Το πλασμίδιο αυτό κινητοποιήθηκε σε στέλεχος Ε coli, ενώ διατηρείται σε στελέχη Κ pneumoniae και Pseudomonasa eruginosa. Σε in-vivo μοντέλα, η παραγωγή του MCR-1 αδρανοποιεί την κολιστίνη. Το συγκεκριμένο γονίδιο MCR-1 απομονώθηκε σε 78 (15%) στελέχη Ε coli, από 523 δείγματα νωπού κρέατος, και σε 166 (21%) στελέχη, από 804 ζώα, κατά τη διάρκεια 2011-14, καθώς και σε 16 (1%) στελέχη από 1322 βιολογικά δείγματα από νοσηλευόμενους ασθενείς με λοίμωξη.

Η εμφάνιση της MCR-1 προαναγγέλλει την αδρανοποίηση της τελευταίας ομάδας αντιβιοτικών, τις πολυμυξίνες, από την ανάπτυξη του συγκεκριμένου πλασμιδιακού μηχανισμού αντοχής. Αν και προς το παρόν περιορίζεται στην Κίνα, το MCR-1 είναι πιθανό να μιμηθεί άλλους μηχανισμούς αντοχής με παγκόσμια διασπορά, όπως οι καρβαπενεμάσες NDM-1. Τα ευρήματά αυτά επισημαίνουν την επείγουσα ανάγκη για συντονισμένη παγκόσμια δράση για την καταπολέμηση της διασποράς των παν-ανθεκτικών Gram-αρνητικά βακτηρίων.


Appropriate Antibiotic Use for Acute Respiratory Tract Infection in Adults: Advice for High-Value Care From the American College of Physicians and the Centers for Disease Control and Prevention.

Aaron M. Harris, Lauri A. Hicks, Amir Qaseem, for the High Value Care Task Force of the American College of Physicians and for the Centers for Disease Control and Prevention, Ann Intern Med, doi: 10.7326/M15-1840 (published on line 19 January 2016).

Η οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος (ARTI) είναι η πιο κοινή αιτία για τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών σε ενήλικες στην κοινότητα. Τα αντιβιοτικά που συνταγογραφούνται σε ασθενείς με ARTI συχνά είναι ακατάλληλα. Αυτό το άρθρο παρουσιάζει τις βέλτιστες πρακτικές για τη χρήση αντιβιοτικών σε υγιείς ενήλικες (χωρίς χρόνια πνευμονική νόσο ή ανοσοκαταστολή) που εμφανίζουν ARTI.

Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για την ανάδειξη τεκμηριωμένων πρακτικών σχετικά με την κατάλληλη χρήση των αντιβιοτικών στην οξεία λοίμωξη αναπνευστικού στους ενήλικες. Οι πιο πρόσφατες κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες από επαγγελματικές ενώσεις συμπληρώθηκαν βάσει μετα-αναλύσεων, συστηματικών ανασκοπήσεων και τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών. Για τον προσδιορισμό άρθρων βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, χρησιμοποιήθηκαν η Cochrane Library, PubMed, MEDLINE και EMBASE τον Σεπτέμβριο του 2015, χρησιμοποιώντας τις ακόλουθους όρους προς αναζήτηση: «οξεία βρογχίτιδα», «λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος», «φαρυγγίτιδα», «ρινοκολπίτιδα» και «το κοινό κρυολόγημα».

Οι πλέον τεκμηριωμένες καλές πρακτικές σχετικά με τη χρήση των αντιβιοτικών στην οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού στους ενήλικες συνοψίζονται στα ακόλουθα:

Συμβουλές Φροντίδας υψηλής αξίας 1: Οι κλινικοί ιατροί δε θα πρέπει να εκτελούν μικροβιολογικό έλεγχο ή να χορηγούν αντιβιοτικά σε ασθενείς με βρογχίτιδα, εκτός αν υπάρχει υποψία για πνευμονία.

Συμβουλές Φροντίδας υψηλής αξίας 2: Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να ελέγχουν τους ασθενείς με συμπτώματα συμβατά με στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα ομάδας Α (για παράδειγμα, επίμονους πυρετούς, πρόσθια αυχενική αδενίτιδα και φαρυγγικό επίχρισμα ή άλλο κατάλληλο συνδυασμό συμπτωμάτων), με εφαρμογή άμεσης δοκιμασία ανίχνευσης αντιγόνου ή / και ή καλλιέργεια για την Στρεπτόκοκκοομάδας Α. Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να χορηγούν θεραπεία με αντιβιοτικά μόνο σε τεκμηριωμένη στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα.

Συμβουλές Φροντίδας υψηλής αξίας 3: Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να χορηγούν αντιμικροβιακή θεραπεία στην οξεία παραρινοκολπίτιδαμόνο σε ασθενείς με επίμονα συμπτώματα για περισσότερο από 10 ημέρες, ή έναρξη σοβαρών συμπτωμάτων με υψηλό πυρετό (> 39 ° C) και πυώδεις ρινικές εκκρίσεις ή τοπικό πόνο που διαρκεί για τουλάχιστον τρείς συνεχόμενες ημέρες, ή επιδείνωσης των συμπτωμάτων μετά από μια τυπική ιογενή λοίμωξη διάρκειας τουλάχιστον 5 ημερών που είχε αρχικά εμφανίσει βελτίωση.

Συμβουλές Φροντίδας υψηλής αξίας 4: Οι κλινικοί ιατροί δεν πρέπει να συνταγογραφούν αντιβιοτικά σε ασθενείς με κοινό κρυολόγημα.

Φλώρα Κοντοπίδου, Παθολόγος – Λοιμωξιολόγος (MD.PhD),
Υπεύθυνη Γραφείου Μικροβιακής Αντοχής, ΚΕΕΛΠΝΟ